با نهایت تاسف و تاثر، درگذشت ناگهانی دوست عزیزم جوان ناکام حسن عظیمی را به خانواده آن مرحوم و تمامی داغدیدگان، دوستان و آشنایان تسلیت عرض نموده و برای خانواده ایشان از خداوند متعال صبر مسئلت داریم.

روحش شاد و یادش گرامی

برای شادی روحش بخوانیم فاتحه مع الصلوات

اللهم صل علی محمد و آل محمد

Gəl, gözüm işığı, gəl, gözüm nuru,
Dilim qabar oldu "göz" deyə-deyə.
Ruhum harayladı, könlüm çağırdı,
Öldürdün, darıxma, "döz" deyə-deyə.
Yoruldum, dizimi heydən elədim,
Vaxtımı hey axşam, hey dan elədim.
Ayağm altında meydan elədim,
Sinəmin üstündə "gəz" deyə-deyə.
Nədi sirr saxlamaq, sirr, mən bilirdim,
Gizli sevgiləri pir mən bilirdim,
Bir Allah bilirdi, bir mən bilirdim,
Dillərdə saz oldum, "söz" deyə-deyə.
Yerinə yetməyən bir dilək oldum,
Yol üstə saralan son çiçək oldum.
Kərəm yalan oldu, mən gerçək oldum,
Qaynar baxışlara "köz" deyə-deyə.

BƏS NƏDİR

Arzularım, diləklərim sənə yüzdü, mənə min,
Yanaqların nəm görməsin sənin kimi sənəmin.
Yolçu sən ol, yol mən olum, keç üstündən sinəmin,
Uzaqlığın məndən ötrü hicran deyil, bəs nədir?!
Gözəlliyin gözlərimin qarasıdır, ağıdır,
Ürəyimdə məcnunluğun zilə qalxan çağıdır.
Dalğalar var, sahilləri döyür, didir, dağıdır
Varlığımda baş qaldıran tufan deyil, bəs nədir?!
Baxışınla baxışımı oxşa incə, sev incə,
Göz dəyməsin gözlərində güllər açan sevincə.
Belə vurğun baxmağını günah sayma bu gəncə,
Günəbaxan al Günəşə heyran deyil, bəs nədir?!
Əvəzimdə hər kim olsa, yaşamaqdan bezərdi,
Gözləməkdən duyğulanm köz-köz olub közərdi.
Daş olsaydı ömrü boyu həsrətinə dozərdi,
Əriməzmi bu Zəlimxan, insan deyil, bəs nədir?!

وقتی از چشم تو افتادم دل مستم شکست

عهد و پیمانی که روزی با دلت بستم شکست



ناگهان- دریا! تو را دیدم حواسم پرت شد

کوزه ام بی اختیار افتاد از دستم شکست



در دلم فریاد زد فرهاد و کوهستان شنید

هی صدا در کوه،هی "من عاشقت هستم" شکست



بعد ِ تو آیینه های شعر سنگم میزنند

دل به هر آیینه،هر آیینه ایی بستم شکست



عشق زانو زد غرور گام هایم خرد شد

قامتم وقتی به اندوه تو پیوستم شکست



وقتی از چشم تو افتادم نمیدانم چه شد

پیش رویت آنچه را یک عمر نشکستم شکست …

labkhand20@chmail.ir

روستای هلق در دهستان دیزمار غربی بخش سیه رود شهرستان جلفا واقع است.در حال حاضر این روستا حدود 413 نفر جمعیت دارد.برخی ریش سفیدان روستای هلق از قول اجدادشان نقل می‌کنند که  آسياب خرابه در حدود 5 كيلومتري از جاده اصلي و سر راه روستاي الوان در پاي كوه كيامكي قرار گرفته است.گويند ابتدا مردم روستاي هلق در اطراف آسياب خرابه سكني داشتند .بعلل اجتماعي و يا امنيتي آن جا را تخليه و نزديك روستاي ايري و از آنجا به دامنه كوه كيامكي رفته اند. چون مساكن مردم هلق در آنجا تخريب شده بود آسياب خرابه سابقا به هلق خرابه گفته مي شد .ولي با گذشت زمانهاي متوالي و زياد ، هلق خرابه به خرابه ديرمان (آسياب خرابه )تغير نام يافت .در حال حاضر چندين دهه است كه به آنجا خرابه ديرمان (آسياب خرابه) اطلاق مي شود . مزارع اطراف متعلق به كشاورزان هلق مي باشد كه بعلت دوري از روستا مورد كشت و برداشت قرار نميگيرد.اما شواهد خلاف این امر را نشان می‌دهد.آسیاب خرابه در اراضی روستای منجن آباد که خالی از سکنه است، قرار دارد. استاد میرزا طاهر خوشنویس در سال 1306 هجری قمری ، 1267 هجری شمسی در قَراجه داغ در روستای  هلق در يك خانواده روحاني ، ‌پا به عرصه حيات نهاد.در سال 1309 به تبريز آمد. پدر وي همواره قرآن به همراه داشت. هر ماه يك قرآن ختم مي كرد و از فنون قرائت و تجويد نيز بهره اي داشت.در پنج سالگي كم كم سواد فارسي و قرآن را به فرزند ياد ميدهد.در هفت سالگي به مكتب رفته و در يادگيري صرف و نحو عربي و خط نسخ مي كوشد تا در اندك مدتي با مقدمات تحرير خط نسخ آشنا مي شود. چون استعداد سرشار به خوشنويسي در وجودش نهفته بود ،‌بدون تعليم و راهنمايي فقط به يمن ذوق و عشق مفرط به خوشنويسي آنقدر از خطوط شيواي استادان خط مشق مي نمايد تا به كيفيت و رموز و قواعد آن پي مي برد.در نه سالگي جزء‌سي ام قرآن را براي يكي از كتابفروشي ها مي نويسد و چاپ مي شود. در دوازده سالگي صرف و مير و تصريف و عوامل را مي نويسد آنها نيز چاپ مي شوند. كتاب بعدي استاد ميرزا طاهر خوشنويس در چهارده سالگي معالم (در اصول )‌بود. آن نيز به چاپ مي رسد و هنوز نسخه هاي آن موجود و مورد استفاده طلاب علوم ديني است. سپس به نوشتن قرآن مي پردازد . اولين قرآن را در سال 1321 هجري قمري شروع مي كند و چهار سال تمام كار نوشتن آن قرآن به طول مي كشد.

استاد خوشنويس در سن هفده سالگي شروع به تدريس مي نمايد و 35 سال به شغل شريف معلمي مي پردازد. استاد خوشنويس در عرض شصت و چهار سال فعاليت هنري به تحرير بيش از دويست جلد كتاب،‌رساله علمي ،‌اخلاقي و ديني از قبيل مكاسب، مفاتيح الجنان (شش جلد)، قرآن (بيست و پنج جلد)‌،‌منتهي الامال ، جامع المقدمات ،‌شرح جامي، كتاب رجال‌(پنج جلد)‌كفايت الاصول و ... موفق مي شود.استاد در سال 1334 شمسي تقاضاي بازنشستگي مي نمايد . آن موقع استاد قريب به هفتاد سال داشت. آخرين كتابي كه وي نوشته ،‌كتاب آسماني قرآن بود كه در سال 1353 هجري شمسي به پايان مي رساند .سرانجام ايشان پس از سپري نمودن قريب به نود سال عمر پربار خود در سال 1355 هجري شمسي به درود حيات نمود.شايان ذكر است مقبره استاد ميرزاطاهر خوشنويس در تاريخ 10/11/84 به محل مقبره الشعراي تبريز انتقال یافته و در کنار استاد شهریار به خاک سپرده شد.

منبع: دیزمار ارسباران - ارسال کننده رحیمی هلق